بیابان‌های برزیل، آوریل ۱۹۱۰. تونیو از طرف پدرش مأمور می‌شود تا انتقام مرگ برادر بزرگترش را بگیرد. این مرد جوان می‌داند که اگر مرتکب این جنایت شود، زندگی‌اش به دو بخش تقسیم خواهد شد: بیست سالی که تا به حال زندگی کرده و چند روز اندکی که پیش از انتقام‌جویی خانواده دیگر برایشان باقی می‌ماند. او میان انجام وظیفه اجدادی خود و شورش علیه آن، با تشویق برادر کوچکترش پاکو، مردد است. در همین زمان، یک سیرک سیار کوچک از بیابان پهناوری که خانواده تونیو در آن زندگی می‌کنند عبور می‌کند.

متل دستینو محلی برای ابراز امیال، خشونت و قدرت است. اما با ورود یک غریبه به این مکان، شرایط دستخوش تغییراتی می‌گردد و ...

این برنامه بر اساس پیشینه شخصی کارگردان کریم عینوز، سفری باورنکردنی در فضا و زمان را دنبال می کند.

داستان این فیلم درباره‌ی دو خواهر است که در یک جامعه‌ی محافظه‌کار در ریو دوژانیرو زندگی می‌کنند ، هرکدام از آن‌ها مسیر زندگی خود را طی می‌کند و هرکدام آرزوهای خود را دارند که…

دوناتو در نجات یک مرد در حال غرق شدن ناکام می‌ماند و با یکی از دوستان آن مرد آشنا می‌شود. او تصمیم می‌گیرد زندگی جدیدی را آغاز کند، اما تکه‌هایی از گذشته‌اش دست از سر او برنمی‌دارند.

«اگر ساختمان‌ها می‌توانستند صحبت کنند، درباره ما چه می‌گفتند؟» مستند «معبدهای فرهنگ» شش پاسخ شگفت‌انگیز به این سوال ارائه می‌دهد. این پروژه سینمایی سه‌بعدی درباره روح ساختمان‌ها، به شش بنای نمادین و بسیار متفاوت اجازه می‌دهد تا خود سخن بگویند و زندگی انسان را از زاویه دید تیزبین یک سازه دست‌بشر بررسی کنند. شش فیلم‌ساز تحسین‌شده، سبک بصری و رویکرد هنری خود را به این پروژه آورده‌اند. آن‌ها به ما نشان می‌دهند که ساختمان‌ها تجسم مادی اندیشه و عمل انسان هستند: ارکستر فیلارمونیک برلین، نمادی از مدرنیته؛ کتابخانه ملی روسیه، قلمرویی از اندیشه‌ها؛ زندان هالدن، انسانی‌ترین زندان جهان؛ موسسه سالک، موسسه‌ای برای علم پیشگامانه؛ خانه اپرای اسلو، همزیستی آینده‌نگرانه هنر و زندگی؛ و مرکز پمپیدو، یک ماشین فرهنگ مدرن. این مستند بررسی می‌کند که چگونه هر یک از این بناهای شاخص، فرهنگ ما را منعکس کرده و از حافظه جمعی ما محافظت می‌کنند.

دکو و نالدینیو، دو دوست صمیمی، مالک مشترک یک قایق باری در سالوادور باهیای برزیل هستند. آن‌ها یک روسپی جذاب به نام کارینا را سوار قایق می‌کنند و طولی نمی‌کشد که هر دو مرد تسلیم جذابیت‌های جنسی او می‌شوند و مرزهای دوستی خود را تا حد ممکن به چالش می‌کشند.

سال ۱۹۴۲، در قلب شمال شرقی برزیل، دو مرد بسیار متفاوت در جاده با هم ملاقات می‌کنند: یوهان، یک فروشنده آسپرین که از خدمت اجباری در آلمان فراری است، و رانولفو، مردی روستایی از برزیل که به دنبال راهی برای فرار از خشکسالی است.

در محله‌های فقیرنشین ریودوژانیرو در دهه ۱۹۳۰، ژوائو فرانسیسکو دوس سانتوس نقش‌های متعددی در زندگی دارد؛ او فرزند برده‌ها، زندانی سابق، گردن‌کلفت، همجنس‌گرا و پدرخوانده تعدادی از طردشدگان جامعه است. ژوائو روی صحنه یک کاباره، خود را در قالب شخصیت «مادام ساتا» ابراز می‌کند.